Kleine handen aan het haken

08 mei 2015

Een week of 2 geleden kreeg ik een berichtje van mijn buurvrouw. Haar dochter van 8 wilde zó graag leren haken! Of ik haar daarmee wilde helpen. Dat zijn toch prachtige berichtjes om te krijgen? Daar kan ik echt ontzettend van genieten. Jonge meiden die nog zin hebben om te gaan handwerken, daar gaan we natuurlijk ons best voor doen!!

Haar eerste haakles was op vrijdag 24 april. De scholen hadden uitgebreid Koningsdag gevierd en het was prachtig weer. Mijn leerling kwam dus binnen met slippertjes aan haar voeten en oranje verf in het haar. Ze had heerlijk gespeeld en dat kon je zien. Zo vind ik meisjes op hun mooist! Ik bedoel niet juist de slippers en het verf natuurlijk, ik bedoel van die meisjes die nog spelen kunnen. Meisjes die nog een beetje vies mogen worden.
In het begin was het nog een beetje onwennig, maar spekjes en ranja maakt alles goed. Al snel zaten we heerlijk te babbelen over Koningsspelen, vossenjacht en de vakantie die nu net begon.
Na wat samen gepraat te hebben kwam ik erachter dat mevrouw ook al kon breien. Had ze zichzelf even via YouTube geleerd! Met haken lukte dit niet zo goed, dus daarom had ze mij nu even nodig.
Bof ik even!
Het mandje met garen en een haaknaald stond al klaar. We konden beginnen!

2015-05-07 13.24.40

Ik had me voorgenomen om haar meteen alle benamingen ook te leren. Een schuifknoop, een lossenlijn, stokjes, vasten…alles heeft een naam en kinderen kunnen nog zó goed onthouden. Als ik haar dat nu zou leren, zal ze het waarschijnlijk nooit meer vergeten.
Mijn plan was om haar in de eerste les te leren om een lossenlijn te haken. Ze had dan een week de tijd om zich dat eigen te maken.
Maar dit meiske is een natuurtalentje! De schuifknoop kon ze al maken, want ze wist hoe je vingerhaken moet. Dat is dezelfde lus. Nadat ik haar vertelde dat een lossenlijn eigenlijk hetzelfde is als de steek die je maakt met vingerhaken, had ze het snel voor elkaar. Binnen de kortste tijd zat ze een lossenlijn te haken. Ik gloeide van trots, hoe verschrikkelijk leuk is dit!!
Maar goed, om haar een hele week iets te laten doen dat ze eigenlijk al kan is natuurlijk ook niet echt een optie. Daarom ben ik haar gaan leren vasten te haken. We moesten even een plan van aanpak maken. Ze is namelijk links en dat is voor mij erg lastig om haar te leren. Uiteindelijk kwamen we erachter dat ze het zelf ook wel iets handiger vindt om de haaknaald in haar rechterhand te houden. Je merkt nog wel dat ze af en toe haar linkerhand nog even laat helpen. Ze haalt bijvoorbeeld vaak de lusjes “handmatig” over de andere lus met links, in plaats van haar haaknaald in de rechterhand te gebruiken. Dit geeft niet. Ze snapt het systeem ontzettend goed. Ze weet hoe het moet en doet het vaak ook op die manier, maar het moet nog even wennen, werken met haar andere hand.

2015-05-01 15.13.59

Het is zo’n prachtig gezicht om dit meisje te zien genieten van haar hobby! Ze ziet ook echt de gevolgen van wat ze doet. Ze snapt wat er fout gaat, áls er iets fout gaat.

Ik stuurde haar naar huis met de opdracht de hele week zo vaak als ze er zin in had, vasten te haken. Dan zou ze zeker weten deze steek nooit meer vergeten.

2015-04-24 16.32.37

’s Avonds stond ze aan de deur. Ongewild had ze steken geminderd, waardoor haar werk aan beide kanten taps toe ging lopen. Ik vertelde haar hoe het kwam en ze had meteen in de gaten wat er was gebeurd. Ik heb haar lapje weer teruggebracht naar de 20 steken waar we mee begonnen, door aan beide kanten van haar werk weer steken te meerderen. Zo had ze dit ook nog even snel meegepikt. In het vervolg zou ze de steken iedere toer gaan tellen. Dit was ik vergeten haar te vertellen. Een les voor zowel juf als leerling dus!

Vorige week kwam ze weer. Klaar om stokjes te leren haken. Ook dit had ze binnen de kortste keren door en zo zaten we gezellig een uurtje samen te babbelen en te haken. Thee en ranja te drinken, koekjes en snoepjes te eten en te genieten van de gezelligheid.

We hebben heel wat afgelachen en de tijd zat er veel te snel weer op.

2015-05-01 16.29.35

Ook deze keer stond ze ’s avonds weer aan de deur. Deze keer niet omdat er iets fout was gegaan, maar gewoon om vol trots te laten zien hoe ver ze al was! In de paar uurtjes tussen haar vertrek en het moment aan mijn voordeur had ze even 20 centimeter aan stokjes weggehaakt! Wat heerlijk, wat is dit genieten, wat geweldig dat dit zo op mijn pad is gekomen! Ik heb haar nog een extra bolletje garen meegegeven. Ze zou nooit genoeg hebben aan wat ze had voor een hele week.

We zijn inmiddels weer een week verder. Ook vanmiddag is mijn nieuwe haakvriendin weer bij me geweest. Gloeiend van trots stond ze bij de deur. Ze had een cadeautje voor me meegenomen! O, wat lief, dan moet ik toch echt even iets wegslikken hoor!! Ze wist precies wat ik leuk vind. Het doosje, de knoopjes het garen, de labeltjes…helemaal geweldig. En dan het briefje…geen woorden…

Even showen hoe ver ze inmiddels al is. Heeft ze het stukje dat in de eerste week een beetje ‘fout’ ging niet geweldig opgelost? Dit getuigt toch echt van creativiteit! Als we straks alle steken gehad hebben, gaan we dit nog een keer doen. Zo heeft ze straks een sjaal met aan beide kanten een zakje.

Vandaag heb ik haar geleerd halve stokjes te haken. Ook dit had ze weer heel snel door en ook vanmiddag hebben we weer heerlijk samen zitten haken, kletsen, lachen, eten en drinken.

Nu haakt ze dus al een lossenlijn, vasten, stokjes en halve stokjes. Zo ga ik haar eerst alle basis-steken leren om daarna met een leuk project te beginnen. Ik denk dat dat wel heel snel gaat gebeuren. Mijn allereerste leerling doet het goed!! Ze heeft talent, ze is enthousiast en leergierig en wat heel belangrijk is…ze heeft geduld! In ieder geval als het om haken gaat.
Inmiddels haakt ze zelfs al steeds meer met de haaknaald die ze met rechts vasthoudt!

Dit was weer even een greep uit mijn leven. Ik hoop dat jullie het leuk vinden om zo af en toe een beetje mee te kunnen kijken in mijn haakwereldje. Sinds ik ben begonnen met de website, is alles erg veranderd. Ik geniet van de dingen die op mijn pad komen. Ik geniet van alles wat ik doe rondom het haken. Foto’s maken, patronen schrijven, ideeën verzinnen…heerlijk!
En dan staat er opeens een meisje van 8 met een haaknaald en een bolletje garen bij je op de stoep…onbeschrijfelijk!! Ik ben benieuwd wanneer ze weer op de stoep staat. We wachten af. Volgende week komt ze in ieder geval weer voor een nieuwe steek: dubbele stokjes.

Nu ga ik zelf weer verder met mijn eigen project, een kussen. Volgende week hoop ik hem te kunnen plaatsen, samen met het patroon. Ik hoop je snel weer terug te zien hier, in mijn wereldje van Lossen & Vasten.

x
^

Vind je dit leuk?

Like mij op Facebook en blijf op de hoogte van mijn verhalen.