Dáár komt onze wol vandaan

22 juni 2015

Heel bijzonder. Gisteren mocht ik bij ons in de wijk achter een kraampje staan. Het weer was slecht. Het was koud en het regende bijna de hele tijd. Er kwamen ook niet veel mensen langs. Logisch vond ik zelf, met die regen en kou zou ik zelf ook lekker binnen blijven als ik niks hoefde. Heerlijk op de bank zitten haken met een dekentje over me heen. En tóch was ik blij dat ik op het schaapscheerdersfeest was.

Het was 21 juni. De eerste zomerdag. Het hoort lekker warm te zijn. Het had zo moeten zijn dat ik in mijn zomerjurk naar het schaapscheerdersfeest was gegaan en velen met mij. Er had een ijcoman moeten staan, die het bijna té druk zou hebben. Er zouden massa’s mensen langs moeten komen om te kijken en te kopen. Bij de fotograaf die kindertjes met een lammetje op de foto zou zetten, zou een hele lange rij hebben moeten staan. Dit was allemaal niet zo.

2015-06-21 12.51.33

Ik had mijn mooie vest aan, maar na een uurtje had ik het zo koud, dat ik mijn winterjas er nog overheen moest dragen.

2015-06-21 12.32.35

De verkoop liep niet goed. Er waren meer medewerkers dan bezoekers aanwezig. Wel had ik een aantal leuke gesprekjes aan de kraam. Gelukkig wel, dat maakt een hoop goed.
En er waren schapen, heel veel schapen. Dat was leuk.

Leuk om te zien hoe de herder, samen met zijn hond, zo’n kudde onder controle kan houden. Ze horen bij elkaar, ze zijn een team, herder en hond. De herder communiceert met zijn partner via een fluitje, bepaalde geluiden en woorden. De hond weet precies wat hij bedoelt, hij weet precies wat er van hem verlangt wordt. En hij doet ook precies wat er van hem verlangt wordt. Prachtig!

2015-06-21 12.47.14

Af en toe werd er een schaap geschoren, uit zijn jasje getrokken. Dat had ik eigenlijk nog nooit gezien. Voor mij maakte dat de hele middag goed. Zó leuk! Mijn man heeft er een aantal leuke foto’s van gemaakt.

Eerst werd er een schaap uit de kudde gehaald. Dat was nog een hele kluif. De scheerder had het er nog vrij moeilijk mee om een schaap te pakken te krijgen. En daarna begon, niet geheel vrijwillig, het hele spel van het scheren. Gisteren deed de scheerder dit niet met een elektrisch apparaat, maar gewoon met een (speciale) schaar. Electrisch kon niet, omdat het regende. Dit zou te gevaarlijk zijn.
Het was zo ontzettend leuk om te zien hoe zo’n schaap langzamerhand gepeld wordt. Hij kruipt uit zijn vacht, zijn koppie steekt er steeds verder bovenuit.

Het schaap protesteerde aardig en om hem rustig te houden werd de hoed van de herder over zijn koppie gelegd.

2015-06-21 12.52.54

En toen was hij kaal. Hij mocht terug naar de kudde, naar zijn vriendjes.

2015-06-21 12.55.07-1

Deze vonden hem er maar vreemd uit zien en controleerden even goed of hij wel hetzelfde schaap was dat net de kudde had verlaten. Hij werd goedgekeurd en weer (wat onwennig) in de groep opgenomen. Een prachtig schouwspel om te zien. Ik heb genoten.

Er komt nog behoorlijk wat wol van zo’n beestje. Je kunt wel een trui, misschien een deken, van één schaap maken volgens mij. Bijzonder toch?

Heel moe, heel nat en heel koud kwam ik weer thuis, maar ook heel voldaan. Hopelijk is het volgend jaar beter weer. Hopelijk kunnen jullie dit volgend jaar ook eens meemaken. Voor nu hoop ik dat jullie een beetje een indruk hebben gekregen via mijn verhaal en de foto’s.
Prachtige wol, waar wij weer mee mogen haken. Dank jullie wel lieve schaapjes!

2015-06-21 12.54.55

Geniet van je hobby, geniet van het haken. Ik hoop je snel weer terug te zien hier, in mijn wereldje van Lossen & Vasten

x
^

Vind je dit leuk?

Like mij op Facebook en blijf op de hoogte van mijn verhalen.